Minsan gusto ko na lang humiga sa damuhang nasa tuktok ng burol, malakas ang hangin, at maulap. Ang sarap lang sa pakiramdam. Minsan naiisip kong may sakit na yata ako sa puso sa kadahilanang hindi ko rin alam. Gusto kong maranasan ang buhay na malayo sa mga taong nakasanayan kong makita’t makasama araw-araw, baka sakaling makalimutan ko ang nararamdaman ko para sa taong naging bahagi ng bawat araw ko, kahit kausap ko lang siya. Nakakapagod ding mag-isip kung paanong gagawin ko para lang iwasan siya, kahit patuloy lang akong lumalapit sa kanya. Gusto ko ng sabihin ang lahat sa kanya. Pero alam ko kasing hanggang dito lang kami, magkaibigan. Marami pa akong gustong i-enjoy sa buhay ko, at na-e-enjoy ko naman ang mga iyon. Masaya ako, oo. Masaya ako para sa kanya, oo. Hindi ko alam kung may patutunguhan pa ito, baka siguro mamaya, itutulog ko na lang ito.
MARK. ACCOUNTANCY. FIFTH YEAR. DLSU-D.
I am no ordinary man. Seem to be a snob, but a little. I respect life. I can move on easily. Life is really unfair. So why waste it on nonsensical fights, misunderstandings, and hatred?
Everyone deserves happiness, come whatever circumstances. If you smile, it's like the whole world is smiling back at you.
P.S. I may not own some posts here, but surely they're all well-acknowledged.
I AM A FAN OF THE SCRIPT.
may gusto ng marka ko
I am no ordinary man. Seem to be a snob, but a little. I respect life. I can move on easily. Life is really unfair. So why waste it on nonsensical fights, misunderstandings, and hatred?
Everyone deserves happiness, come whatever circumstances. If you smile, it's like the whole world is smiling back at you.
P.S. I may not own some posts here, but surely they're all well-acknowledged.
I AM A FAN OF THE SCRIPT.
may gusto ng marka ko
